istismarçı

istismarçı
is.
1. Başqasının zəhmətini, məhsulunu mənimsəyən, özgəsini istismar edən. // Sif. mənasında. İstismarçı siniflər. İstismarçı cəmiyyət. – «Əkinçi» istismarçı və tüfeyli təbəqələri kəskin tənqid etməkdən çəkinmirdi. M. İ..
2. xüs. Neft quyuları qazılıb qurtardıqdan, yaxud başqa sənaye müəssisələri tikilib qurtardıqdan sonra onları istismar üçün hazır hala salan fəhlə. İstismarçı briqada.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Поможем написать курсовую

Look at other dictionaries:

  • istismarcı — is. 1) Birinin iyi niyetini kötüye kullanan kimse 2) Sömürücü …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • sömürücü — is. Sömürüyü gerçekleştiren, sömürgen, istismarcı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ağa — is. köhn. 1. Hakim, istismarçı siniflərə mənsub adam; mülkədar, bəy, zadəgan. <Kəndli:> Biz ata babadan ağa qulluğunda oturmağa adət etməmişik. Ə. H.. 2. Keçmişdə seyidlərə, ruhanilərə verilən ləqəb. // Keçmişdə ziyalılara müraciət edərkən… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • boynuyoğun — sif. və is. 1. Boynu normal haldan yoğun olan. 2. məc. dan. Zəhmətsiz yaşayan, müftəxor, tüfeyli, istismarçı. Məşədi Əbdülbağı razı olmamışdı ki, dörd yüz on manat verilsin boynuyoğun molla Qivama. . C. M.. Bu yeddi günün içində plov qurşağa… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bürokratiya — <fr.> 1. Burjua cəmiyyətində: hakimiyyəti əllərində saxlayan istismarçı sinfin imtiyazlı təbəqəsi; idarə başında duran bürokratlar, yüksək rütbəli məmurlar. 2. Bax bürokratizm …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • dərisoyan — is. 1. Heyvanların dərisini soymaqla məşğul olan işçi. 2. məc. dan. İnsafsız, bahaçı, istismarçı adam haqqında …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • haqverməz — sif. Başqasını işlədib haqqını verməyən, haqqını kəsən; istismarçı. Məlik tacir haqverməz adamdı. (Nağıl) …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • parazit — <yun. parasitos> biol. 1. Başqa bir orqanizmin üzərində və ya içində yaşayıb onun hesabına qidalanan bitki və ya heyvan; tüfeyli. 2. Bit, birə, taxtabiti, gənə kimi həşərat haqqında. Parazitlərlə mübarizə. 3. məc. İstismarçı, müftəxor,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qaniçən — sif. Zalım, qəddar, rəhmsiz, vəhşi. Simaca kafir, qaniçən, talançı və cəsur olan bu tayfa <hun tayfası> . . hədsiz zülmlər etmişlər. A. B.. . . Daşqəlbli qaniçən qazaqlar . . zavallı işçiləri bacardıqca qılıncdan keçirirdilər. S. S. A.. //… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qansoran — is. və sif. Özgələrin hesabına yaşayan; istismarçı; zalım, qaniçən. Mənim azadlığım qansoranların; Cındır maskasını yırtmaq üçündür! X. Rza …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”